زندگی کوتاه ما حکایت نغمه هاست حکایت عشق

  و شکستن گذشته هاست

تقصیر ما نیست که به روی حرفهایمان نمیمانیم .!.

ما بر روی کره ای زندگی میکنیم که !..

هر روز خودش را دور میزند...!

         منـــــــــــــــــــــــــــــــــم مثل تو می دونم تو این خونه نمی مونم

گفتنی هارو گفتیم      نوشتنی هارو نوشتیم           خواستنی هارو خواستیم           حالا دیگه وقته رفتنه..!

قالی از 100 رنگ بودن زیر پا افتاده است..!

دلت را از “شیشه” بساز ولی به

سنگها بگو دلم از “فولاد” است . . .

نفرین به اون کسایی که روی دلا پا می ذارن

تا که می بینن عاشقی میرن و تنهات می ذارن

نفرین به آدمایی که تو سینه ها دل ندارن

عاشق عاشق کشین ، رحم و مروت ندارن ...

برای تا ابد ماندن بايد رفت ... گاهی به قلب کسی ... گاهی از

قلب کسی ...

  زندگی یعنی:                       

                                                       ناخواسته به دنیا آمدن   

 مخفیانه گریستن

                      دیوانه وار عشق ورزیدن

 و عاقبت در حسرت آن چه دل می خواهد و

منطق نمی پذیرد ،

مردن...

  وقتی دنیا اینو می خواد که مخصوصا  بسوزم             چی کار کنم؟دلمو با نخ سوزن بدوزم؟    

هیچ تدبیری را قدرت تغییر تقدیر نیست . . .

شاد و پیروز مثل همیشه!

خندیدن    بخشیدن    و    فراموش کردن

پس...

بخند

ببخش

و

فراموش کن!..

مرگ پایان شقایق نیست . . .

وحشــت از غصه که نه     ترسم از خاتــــــمه هاست

ترس بیهوده نـــــــدارم      صحبت از خاطــــره هاست

صحبت از کشتن ناخواسته عاطفـــــــــــــــــــه هاست

کوله باری پر از هیـــــــــــــــــــــــــچ که بر شانه ماست

گله از دست کسی نیست مقصر دل دیوانه ماست...!

بگذاری تا تپش نا منظم قلبم را احساس کنی

ولی از این می ترسم که قلبم به احترامت بایستد...

 یک روز به عمرم اضافه می شود ...

                                           یا یک روز از عمرم کم می شود..!

           به جز بار پشیمانی نبستیم

جوانی را سفر کردیم تا مرگ

          نفهمیدیم به دنبال چه هستیم .!.!.. 

           به جز بار پشیمانی نبستیم

جوانی را سفر کردیم تا مرگ

          نفهمیدیم به دنبال چه هستیم .!.!.. 

کاش می دونستی انتظار دیدنت

چه مجازاتیست

شاید دیگه

چشم به راهم نمی زاشتی...

عشــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــق آخــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــرم

دوســــــــــــــــــــــــــــــــــــــــت    

                                  دارم...

         عشق من بی انتهاست

ردپای اشکهایم را بگیر

         تا بدانی خانه عاشق کجاست.!.

تقدیم به چشمی که اشکش منم، تقدیم به اشکی که غمش منم ،

تقدیم به شمعی که پروانه اش منم،تقدیم به گلزاری که گلش تویی . . .

                                           و

                      تقدیم به عشقی که عاشقش منم.

من مال خشکی تو اهل آبی

این نامه از من مرد کویره

وقتی می خونیش که خیلی دیره

.

.

.

.

.

.

دوری چه سخته...قسمت همینه!!؟

خیلی سخته یعنی خودم نمی دونم از کجا باید شروع کنم

البته هیچ وقتم فکر نمی کردم که به این مرحله دیگه برسم

ولی دیگه چیکار کنیم حالا که شده. هنوز 2 ماه مونده که تا برم ولی گفتم شاید بعدآ وقت نشه که خداحافظی کنم

به خاطره همین زود تر اومدم این کارو بکنم. دارم میرم خدمت سربازی.

وبلاگ رو هم فکر نمی کنم تا چند وقتی بتونم آپ کنم البته می دونمم زیاد مهم نیست چون چیزی توش ننوشته

هرچی هست یه ردپایی از دل خودمه که دوست داشتم تو این راه گِلی بمونه.

وبلاگم هرچی بود واسه عزیزم بود که خودشم می دونه چقدر دوستش دارم.

می گن آدما که دور می شن همه چی از یادشون می ره حتی دوستی ها هم فراموش می شه

همه چیز از یاد می ره  فاصله دل ها زیاد میشه قصه غصه داستان فکر کنم فقط چند وقت اول باشه

که به یاد کسی باشیم بعدش واسه همه عادی میشه.نمی دونم چی بگم دل پری دارم دلمم خیلی گرفته

چون راه درازی پیش روم دارم.ولی می خوام هیچ وقت بزرگترین چیزها هم نتونه کسی رو از کسی جدا بکنه

ولی بعضی وقتها فاصله هاست که آدم رو بی آنکه خودش هم بفهمه سرد و دور می کنه.

به هر حال تا چند وقتی خداحافظ همگی . . .

دل به امید صدایی که مگر در تو رسد

ناله ها کردم در این کوه که فرهاد نکرد

.

.

.

شب سردی است و من افسرده
راه دوری است و پایی خسته
تیرگی هست و چراغی مرده
 می کنم تنها از جاده عبور
 دور ماندند ز من آدمها
سایه ای از سر دیوار گذشت
غمی افزود مرا بر غم ها
فکر تاریکی و این ویرانی
بی خبر آمد تا به دل من
قصه ها ساز کند پنهانی
نیست رنگی که بگوید با من
اندکی صبر سحر نزدیک است
هر دم این بانگ برآرم از دل
وای این شب چه قدر تاریک است
 خنده ای کو که به دل انگیزم ؟
قطره ای کو که به دریا ریزم ؟
صخره ای کو که بدان آویزم ؟
مثل این است که شب نمناک است
دیگران را هم غم هست به دل
غم من لیک غمی غمناک است

باز امشب توی رویا

خواب تو رو می بینم

توی خوابم پیش تو

دوباره من می شینم

باز امشب توی رویا

خواب تو رو می بینم

توی دستای قشنگ و نازت

یه دونه گل یاس می بینم

بیا بریم بی تو شدم تنها

اگه نیای می میرم از غم ها

چه بسیار از خود می پرسم که چرا عاشق هم شدیم

ما با هم بسیار متفاوتیم

توانایی ها و کاستی های بسیار گوناگون داریم

نگرش ما به چیزها با هم اختلاف فراوان دارد

شخصیت ما بسیار متفاوت است

و با وجود همه اینها عشق ما به هم روز به روز بیشتر می شود

شاید تفاوت های ما بر هیجان عشق ما می افزاید

و من می دانم که ما در کنار هم پر توان تریم

تفاوت های ما اساسی است

ولی شور و احساسات یکسانی داریم

و این که چرا عاشق هم شدیم واقعا بی ارزش است

تمام آنچه برای من مهم است این است که کماکان

برای هم ارزش داریم و عاشق یکدیگریم

به به............به به...

چه روزه قشنگی بود امروز...

چقدر خوبه...

همه چیز عالی...

همه چیز خـــــوب...

چه زندگی قشنــــــگی...

خوبه همیشه زندگی قشنگ باشه...

البته همیشه قشنگه ولی وقتی قشنگتر میشه که با عشقت باشی...

خدایا خیلی دوست دارم خیلی ...

من حالا کلا آدمی هستم اگه عشقم پیشم باشه خوبم ولی اگه نبینمش همش دوا .. خوب چیکار کنم

ولی امروز چه روز خوبی بود چه هدیه ای چه هدیه زیبایی ازش ممنونم واقعا چون امروز هرچی رو جذب میزنم عشقم پیشمه و منو جذب می کنه.عاشقشم چون دل پاکی داره...همه این ها هم از روراست بودنشه

منم همیشه پیش اون هستم اگه خدا بخواد و کمک بکنه.

به هرحال که روز قشنگی بود...

من واسه موجای دریا            واسه بارون تنها            می خوام بمونم

من شعرام تموم حالام           سرمو می گیرم بالا         که بخونم

من پر از بارون سردم         پر از ابرای دردم            تو فصل دریا

خدا آیا میمونم اینجا             تو این شهر غربت          بدون دریا

.          .              .                .              .            .               .         .

دلم گرفته آسمون...